Lakkana님의 프로필- +*Aoh_AoW*+ -사진블로그리스트기타 ![]() | 도움말 |
|
12월 7일 Long timeหลังจากที่ไม่ได้แวะเข้ามาอีกเลย หลังจาก หายเงียบไปนาน
ตอนนี้ จะเข้ามาพิมพ์ให้ยาวท่สุดเท่าที่จะพิมพ์ได้
หลังจากที่ลาออกจาก Mass FM. แล้ว ก็กลับสู่ชีวิตที่ล่องลอยอีกครั้ง ไม่มีงานทำ วัน ๆ กิน นอน ตื่น เที่ยว เมา นอน และก็ช๊อปปิ้ง เตรียมของเดินทาง
จนกระทั่ง วันสุดท้ายก่อนที่จะบิน ก็ยังไม่ได้จัดของ ยิ่งใกล้วัน ยิ่งไม่อยากจะเดินทาง รู้สึกใจหาย หลังจากที่ ไม่ได้อยู่ไกลบ้านนานแค่ไหน อยากจะกลับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้กลับ
แต่ครั้งนี้ อยากจะกลับบ้านเมื่อไหร่ ก็กลับไม่ได้ อยู่ในที่ ๆ ไม่เคยอยู่ กับคนที่ไม่เคยรู้จัก ช่างใจหายอะไรขนาดนี้
วันที่ 26 กันยา 50 ณ สนามบินสุวรรณภูมิ
เป็นครั้งแรกในการเดินทางออกนอกเมืองไทย น่าแปลกใจมาก เราเดินทางเอง โดยไม่มีครอบครัวมาส่ง น้อยใจนิด ๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ไหน ๆ ก็ตัดสินใจจะมาแล้วนี่ กลับตัวไม่ทันแล้วแหละ
และก็มาถึงแล้ว บอสตัน เมืองที่เค้าบอกว่าเป็น New England และเป็นเมืองที่ ในหลวงของเราเกิด เป็นเมืองที่ สวยอย่างที่เค้าว่าจริง ๆ และเป็นเมือง แห่งการศึกษา ไม่ว่าจะเป็น Harvard , MIT , North Easten Uni. มาถึงที่นี่อากาศดีมาก ๆ เย็นสบายๆ และก็มีอะไรๆที่ไม่เคยเจอ แต่มากถึงนี่อย่างแรง คือ หางาน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ทำไมมันน่าเบื่อแบบนี้ก็ไม่รู้ ตูจะไปเสริ์ฟอาหารคล่องได้ไง ตูไม่เคยทำ ตูทำแต่งานออฟฟิศมานะเฟ้ย
มาอยู่นี่ ต้องระลึกถึงเงินสลึง ตอนอยู่ไทย ไม่เคยใช้เงินเป็นเศษสตางค์ แต่อยู่นี่ 1 สตางค์ ก็มี และก็เหรียญ quarter ก็คือเหรียญ 25สตางค์ คือ หนึ่งสลึง และก็เหรียญ 1 cent มันใหญ่กว่าเหรียญ 10 cent มาอยู่แรก ๆใช้เงินผิดตลอดเลย ถึงว่า เงินตูหมดตั้งแต่อาทิตแรก
ไป รร ภาษา ก็เจอเพื่อนน่ารัก ๆ มากมาย ส่วนใหญ่ก็เป็นคนเอเชีย ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม จีน และที่น่าแปลกคือ คนเกาหลี ทำไมต้องมีชื่อภาษาอังกฤษทุกคนเลยงะ ทำไมมนไม่ใช้ชื่อเดิมของมัน ไมไ่ด้เรียกยากเลยซักนิด ชื่อคนไทยเรียกยากมากกว่าอีก แล้วทำไมเพื่อนๆในห้องต้องเรียกเราว่า Lakkana ทำไมมันไม่เรียกกว่า โอ๋ เบื่อจิงๆ
และ บอสตันก็เป็นเมืองท่มีชื่อเสียงทางด้านกีฬา โดยเฉพาะปีนี้ Redsox ได้ เป็นแชมป์เบสบอล ทั้งเมืองแต่งตัวเป็นสี แดง+น้ำเงิน และตอนนี้ก็มีแข่งบาส NBA ที่ดังๆ ก็ Boston Celtic หลังจบฤดูกาลเบสบอล คนก็หันมาใส่สีเขียวกันทั้งเมืองอีกครั้ง ระหว่างนี้ยังมี ฟุตบอล Patriot อีก แล้ววันไหนมีแข่งกีฬา ร้านอาหารก็เงียบสุด ๆ ไม่มีลูกค้าเลย
เทศกาลแรก Halloween คนที่นี่ก็แต่งตัวแล้วก็ออกมาเดินเล่นกัน แต่ปีนี้เริ่มหนาวแล้วอะ ใส่ชุดอะไรก็ต้องกัดฟันสู้อากาศ แต่ก็ต้องเข้าเมืองตหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม เลยแจมกะเค้านิดหน่อย ใน theme ของ Pretty Tale ตามรุปจ้า
หลังจากจบHalloween ก็เป็น งานกฐินพระราชทาน ป้าเล็กประธานในพิธี ได้เดินทางไปยัง รพ.ศิริราช เพื่อรับพระราชทานผ้ากฐินมาทอดที่วัด นวมินทร์ฯ และป้าตุ่น ก็บอกให้พวกเราแต่งชุดไทย เพื่อต้อนรับแขกในงาน ปรจวบเหมาะกับที่เอาชุดมาจากเมืองไทย ยังหาโอกาสใส่ไม่ได้ แต่อากาศมันหนาวๆสุดๆ แต่เนื่องด้วย เป็นงาน"พระราชทาน" ถ้าอยู่ที่ไทย ไม่ได้มีโอกาสขนาดนี้ และผ้ากฐินที่ป้าเล็กรับมาจากพระหัตถ์ของในหลวง เราก็ได้จับ และก็ เอาขึ้นมาทูนหัวได้ ปลื้มใจจริง ๆ
ต่อมาก็ thanksgiving's day ที่นี่เป็นเหมือนเทศกาลสงกราน ทุกคนกลับบ้าน รถติดมาก ๆยังกะเส้น สระบุรี โคราช แต่เรามีปาร์ตี้ที่บ้านพี่คนไทย ที่รู้จักกันที่ รร กับเพื่อนๆ มากมาย และวันต่อไป ก็ไป outlet เค้าบอกว่าลดกระหน่ำ วันเดียวเท่านั้น โอ้พระเจ้า ไปตั้งแต่เที่ยงคืนกว่าจะไปถึงก็ตีสาม รถติดสุด ๆ ในที่สุดก็ไม่ได้เลย เพราะ ไม่มีตัง แหะ ๆ
และเทศกาลต่อมาคือคริสมาส แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นไงมั่ง เหมือนๆ กับที่เล่ามา มันสนุกสนานมาก แต่จิง ๆ ล้วไม่เลย ไม่เลยซักนิด ทุกความสนุกจะต้องต่อสู้กับความหนาวสั่น และก็ตอนนี้ทำงานหนักสุด ๆยังกะแรงงานพม่า รวมถึง เส้นเลือดขอดที่เริ่มขึ้นมาตามขา แง ๆ ไม่มีวันไหนไม่ปวดขา ไม่ปวดแขน แต่มือที่เคยนุ่มก็เริ่มหยาบกร้าน หน้าเริ่มโทรม ตัวเริ่มอ้วน สรุปนี่คือ ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยใช่มั้ยเนี่ยยยย เอาเป็นว่า วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า เจอกันฉบับหน้า Aoh!Aow
009-1-857-204-6799
트랙백이 블로그의 트랙백 URL은 다음과 같습니다. http://aohaow.spaces.live.com/blog/cns!E765AC2C9D5A5F12!2040.trak 이 블로그를 참조하는 웹 로그
|
|
|