Lakkana님의 프로필- +*Aoh_AoW*+ -사진블로그리스트기타 ![]() | 도움말 |
|
12월 7일 Long timeหลังจากที่ไม่ได้แวะเข้ามาอีกเลย หลังจาก หายเงียบไปนาน
ตอนนี้ จะเข้ามาพิมพ์ให้ยาวท่สุดเท่าที่จะพิมพ์ได้
หลังจากที่ลาออกจาก Mass FM. แล้ว ก็กลับสู่ชีวิตที่ล่องลอยอีกครั้ง ไม่มีงานทำ วัน ๆ กิน นอน ตื่น เที่ยว เมา นอน และก็ช๊อปปิ้ง เตรียมของเดินทาง
จนกระทั่ง วันสุดท้ายก่อนที่จะบิน ก็ยังไม่ได้จัดของ ยิ่งใกล้วัน ยิ่งไม่อยากจะเดินทาง รู้สึกใจหาย หลังจากที่ ไม่ได้อยู่ไกลบ้านนานแค่ไหน อยากจะกลับบ้านเมื่อไหร่ก็ได้กลับ
แต่ครั้งนี้ อยากจะกลับบ้านเมื่อไหร่ ก็กลับไม่ได้ อยู่ในที่ ๆ ไม่เคยอยู่ กับคนที่ไม่เคยรู้จัก ช่างใจหายอะไรขนาดนี้
วันที่ 26 กันยา 50 ณ สนามบินสุวรรณภูมิ
เป็นครั้งแรกในการเดินทางออกนอกเมืองไทย น่าแปลกใจมาก เราเดินทางเอง โดยไม่มีครอบครัวมาส่ง น้อยใจนิด ๆ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้ ไหน ๆ ก็ตัดสินใจจะมาแล้วนี่ กลับตัวไม่ทันแล้วแหละ
และก็มาถึงแล้ว บอสตัน เมืองที่เค้าบอกว่าเป็น New England และเป็นเมืองที่ ในหลวงของเราเกิด เป็นเมืองที่ สวยอย่างที่เค้าว่าจริง ๆ และเป็นเมือง แห่งการศึกษา ไม่ว่าจะเป็น Harvard , MIT , North Easten Uni. มาถึงที่นี่อากาศดีมาก ๆ เย็นสบายๆ และก็มีอะไรๆที่ไม่เคยเจอ แต่มากถึงนี่อย่างแรง คือ หางาน ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ทำไมมันน่าเบื่อแบบนี้ก็ไม่รู้ ตูจะไปเสริ์ฟอาหารคล่องได้ไง ตูไม่เคยทำ ตูทำแต่งานออฟฟิศมานะเฟ้ย
มาอยู่นี่ ต้องระลึกถึงเงินสลึง ตอนอยู่ไทย ไม่เคยใช้เงินเป็นเศษสตางค์ แต่อยู่นี่ 1 สตางค์ ก็มี และก็เหรียญ quarter ก็คือเหรียญ 25สตางค์ คือ หนึ่งสลึง และก็เหรียญ 1 cent มันใหญ่กว่าเหรียญ 10 cent มาอยู่แรก ๆใช้เงินผิดตลอดเลย ถึงว่า เงินตูหมดตั้งแต่อาทิตแรก
ไป รร ภาษา ก็เจอเพื่อนน่ารัก ๆ มากมาย ส่วนใหญ่ก็เป็นคนเอเชีย ญี่ปุ่น เกาหลี เวียดนาม จีน และที่น่าแปลกคือ คนเกาหลี ทำไมต้องมีชื่อภาษาอังกฤษทุกคนเลยงะ ทำไมมนไม่ใช้ชื่อเดิมของมัน ไมไ่ด้เรียกยากเลยซักนิด ชื่อคนไทยเรียกยากมากกว่าอีก แล้วทำไมเพื่อนๆในห้องต้องเรียกเราว่า Lakkana ทำไมมันไม่เรียกกว่า โอ๋ เบื่อจิงๆ
และ บอสตันก็เป็นเมืองท่มีชื่อเสียงทางด้านกีฬา โดยเฉพาะปีนี้ Redsox ได้ เป็นแชมป์เบสบอล ทั้งเมืองแต่งตัวเป็นสี แดง+น้ำเงิน และตอนนี้ก็มีแข่งบาส NBA ที่ดังๆ ก็ Boston Celtic หลังจบฤดูกาลเบสบอล คนก็หันมาใส่สีเขียวกันทั้งเมืองอีกครั้ง ระหว่างนี้ยังมี ฟุตบอล Patriot อีก แล้ววันไหนมีแข่งกีฬา ร้านอาหารก็เงียบสุด ๆ ไม่มีลูกค้าเลย
เทศกาลแรก Halloween คนที่นี่ก็แต่งตัวแล้วก็ออกมาเดินเล่นกัน แต่ปีนี้เริ่มหนาวแล้วอะ ใส่ชุดอะไรก็ต้องกัดฟันสู้อากาศ แต่ก็ต้องเข้าเมืองตหลิ่วต้องหลิ่วตาตาม เลยแจมกะเค้านิดหน่อย ใน theme ของ Pretty Tale ตามรุปจ้า
หลังจากจบHalloween ก็เป็น งานกฐินพระราชทาน ป้าเล็กประธานในพิธี ได้เดินทางไปยัง รพ.ศิริราช เพื่อรับพระราชทานผ้ากฐินมาทอดที่วัด นวมินทร์ฯ และป้าตุ่น ก็บอกให้พวกเราแต่งชุดไทย เพื่อต้อนรับแขกในงาน ปรจวบเหมาะกับที่เอาชุดมาจากเมืองไทย ยังหาโอกาสใส่ไม่ได้ แต่อากาศมันหนาวๆสุดๆ แต่เนื่องด้วย เป็นงาน"พระราชทาน" ถ้าอยู่ที่ไทย ไม่ได้มีโอกาสขนาดนี้ และผ้ากฐินที่ป้าเล็กรับมาจากพระหัตถ์ของในหลวง เราก็ได้จับ และก็ เอาขึ้นมาทูนหัวได้ ปลื้มใจจริง ๆ
ต่อมาก็ thanksgiving's day ที่นี่เป็นเหมือนเทศกาลสงกราน ทุกคนกลับบ้าน รถติดมาก ๆยังกะเส้น สระบุรี โคราช แต่เรามีปาร์ตี้ที่บ้านพี่คนไทย ที่รู้จักกันที่ รร กับเพื่อนๆ มากมาย และวันต่อไป ก็ไป outlet เค้าบอกว่าลดกระหน่ำ วันเดียวเท่านั้น โอ้พระเจ้า ไปตั้งแต่เที่ยงคืนกว่าจะไปถึงก็ตีสาม รถติดสุด ๆ ในที่สุดก็ไม่ได้เลย เพราะ ไม่มีตัง แหะ ๆ
และเทศกาลต่อมาคือคริสมาส แต่ไม่รู้ว่าจะเป็นไงมั่ง เหมือนๆ กับที่เล่ามา มันสนุกสนานมาก แต่จิง ๆ ล้วไม่เลย ไม่เลยซักนิด ทุกความสนุกจะต้องต่อสู้กับความหนาวสั่น และก็ตอนนี้ทำงานหนักสุด ๆยังกะแรงงานพม่า รวมถึง เส้นเลือดขอดที่เริ่มขึ้นมาตามขา แง ๆ ไม่มีวันไหนไม่ปวดขา ไม่ปวดแขน แต่มือที่เคยนุ่มก็เริ่มหยาบกร้าน หน้าเริ่มโทรม ตัวเริ่มอ้วน สรุปนี่คือ ไม่มีอะไรดีขึ้นเลยใช่มั้ยเนี่ยยยย เอาเป็นว่า วันนี้พอแค่นี้ดีกว่า เจอกันฉบับหน้า Aoh!Aow
009-1-857-204-6799
6월 29일 ช่วงชีวิตที่ล่องลอยช่วงนี้รู้สึกนอย นอย ลอย ลอย ยังไม่ไม่รู้
เหมือนกับว่า มันก็สบายไปอีกแบบ
แต่ก็ฟุ้งซ่าน ไปด้วยกัน
-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*--*-*-*-*-*-*-
แผนการชีวิตที่วางแผนมาตั้งนาน
พังทลายลงใน 1 วัน
พังทลายลงด้วยน้ำมือของยัยแหม่มสาว ช่อง 11 คนนั้น
คุณเอาอะไรมาตัดสินว่า เราไม่มีคุณสมบัติที่จะเข้าอเมริกา
แค่ดิฉันเป็นหญิงโสด อายุน้อย
แต่ดิฉันไมได้อยากเป้นเมียฝรั่งนะ
ต้องเอา i-20 มาแปะหน้าผากเลยมะ ถึงจะยอมให้เข้าประเทศเนี่ย
ว่าไปแล้ว ดัดผมมันซะเลย หาว่าเราเปนเมียฝรั่งดีนักใช่มั้ย
Before
and
After
+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-
และแล้ว เราก็มีงานทำใหม่
ฉีกแนวจากงานเก่าไปเยอะเลย
ตอนนี้ ได้ทำงานดีเจ แล้วนะ
หลังจากที่พี่ธรรพ์ช่วยสั่งสอน มานาน ไม่รูจะตอบแทนยังไง
ขอบคุณ Mass FM. ที่ให้โอกาส
ขอบใจก้อยมาก ๆ ที่แนะนำหลายๆอย่าง (และก็ต้องแนะนำอีกเยอะเลยว่ะ)
.-+*+-.-+*+.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-.-+*+-
และล่าสุด เงินที่เก็บมาทั้งหมด กับการทำงาน 1 ปีกว่า
น้ำพักน้ำแรงแรก เอาไปซื้อโทรสัพมือถือไปแล้วก่อนปีใหม่ และก็หมดเกลี้ยงลงในที่สุด
ตอนนี้ เก้บเงินได้ 1 ก้อน และก็จะซื้อ Laptop เครื่องแรกในชีวิต
คิดหนักเลยอะ แต่ก็ตัดสินใจไปแล้วและ Lenovo Y410 คงจะอยู่กับเราไปอีกนาน
และหวังว่า คงจะได้เอามันไปเมกาด้วยกันนะ (ถ้าไม่เจอนังแหม่มนั่นอีก)
/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*/*
ทั้ง ทั้ง ที่ รัก เธอ จน หมด ใจ
ถ้า หาก ฉัน เสีย เธอ ไป อะ ไร อะ ไร ก็ ไม่ มี ความ หมาย หาก มัน ไม่ อาจ คืน ย้อน เธอ มา ใหม่ ไม่ เหลือ ความ ต้อง การ ต่อ ให้ สัก เท่า ไหร่ อะ ไร ก็ คง ไม่ น่า สน ใจ
ไม่มีความหมาย โลกที่ไม่มีเธอก็เหมือนไม่มีใคร อยากจะขอให้เธอนั้นเปลี่ยนใจได้ไหม ช่วยอยู่กับฉันได้ไหม หากว่าฉันยังมีความหมาย 5월 29일 Dream World!!ช่วงนี้ เครียด - เครียด แล้วก็ เหนื่อย - เหนื่อย
และความบังเอิญ มันก็มีคนร่วม เหนื่อย และก็ เครียด เหมือนๆ กัน
กับโปรเจค ที่เคย ยื่นความประสงค์ไปทีนึง แต่เหมือนไม่ได้รับความสนใจ
กลับถูกปลุกระดมอีกครั้งโดย น.หนู
ที่นี่ กับ อีกโลกนึง ที่ไม่อยากกลับออกมาพบกับความจริงเลย
!!!Dream World!!
(เวอร์ไปมั้ยเนี่ย)
ผู้ร่วมทริปนี้ มี บอย โอ๋ กวาง อุ้ม บุ๋มบิ๋ม เจ้ก้อย
น.หนู สละสิทธิ์กลางคัน ไว้เดี๋ยวมาด้วยกันอีก
ตอนแรก เล่นเครื่องเล่นหวาดเสียว ไม่มีหวั่นอะ พอเข้าบ้านผีสิงเท่านั้นแหละ เกิดกลัวพวกเดียวกันขึ้นมา
เฮ้อ สนุกจังเลยอะ ไม่อยากกลับมาอยู่ในโลกควาเมป็นจริงตอนนี้เลย แต่ยังไง งานหน้าไม่พลาดแน่นอน
บ๊าย บาย ดรีมเวิร์ล
ปล. อุ้ม ใจเด็ดมาก ๆ กล้าเล่นทุกอย่างได้ไงวะ
กวาง ทำไมต้องโพสท่าถ่ายรูปเหมือนเค้า แต่น่ารักกว่า !!! เซง
เจ้ก้อย ปวดท้องหายรึยังงะ เป็นห่วงนะ
บุ๋มบิ๋ม คราวหน้าจะไม่ใส่กระโปรงแล้ว
บอย เอ่อ ขอบคุณสำหรับขาตั้งกล้องนะ อิอิ
*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-*-
5월 1일 ข่าวคราวเงียบหายไป2-3ปีเห็นว่าไมได้อัพบล๊อคมานาน วันนี้ไหนๆก็ว่าง ๆ หลังจากกลับมาจากกินเหล้าชิวๆกันที่บ้านพี่ตั๊ก
ช่วงนี้ คิดทำโน่นทำนี่เยอะไปหมด สับสนกับชีวิตมาก ๆ ต้องการจิตแพทย์ด่วน!!!
1. เรื่องเรียนต่อ คือว่า วางแผนว่าจะเรียนต่อ ตุลา ปีนี้ แผนแรกคือจะไปเรียนที่อังกิด แต่ก็โดนเกลี้ยกล่อมให้ไปที่อเมริกาอยู่ตอนนี้ แต่อเมริกา ค่าเรียนแพ๊งงงแพงงง แม่ได้ตบเอาแตน่ๆ ยังไงก็ตาม ไปทำพาสปอร์ตอันใหม่มาแล้วล่ะ ยังไงก็ต้องไปให้ได้
ปล. รูปในพาสปอร์ต หน้าเถื่อน มาก ๆ ตม. จะหาว่าไปทำอาชญากรรมปะเนี่ย กลัวเค้าไม่ให้เข้าเมืองจัง
2. กำลังจะหางานพาร์ทไทม์ ไปฝึกจัดรายการวิทยุ ที่happy time มา .... ผลปรากฎว่า เราคงไม่สามารถจริง ๆ ล่ะมั้ง ยากจัง แต่ท้อได้ แต่ไม่ถอยนะ
ปล. ว่าแต่เดโม เมื่อไหร่จะอัดเสร็จซะทีเนี่ย
3. ช่วงนี้ เป็นช่วงทัวร์ทั่วไทย ขึ้นเหนือล่องใต้ ไปเที่ยวทุกวันหยุดเท่าที่จะทำได้ ไปเที่ยวกับเพื่อนๆที่ภาค ที่เสม็ดมาสนุกจัง อย่างว่าแหละ ไปที่ไหนก็ได้ แต่ขึ้นอยู่กับว่า ไปกับใครมากกว่า ขอโปรโมท!!! ล่าสุด ไปเกาะหวายมา จ.ตราด หลายคนไม่เคยได้ยินชื่อนี้ด้วยซ้ำ โอ๋ก็เช่นกัน 5555 แต่ไปมาแล้ว เป็นเกาะเล็ก ๆ แต่เหมือนกับสวรรค์ เป็นอีกโลกหนึ่ง เป็นสถานที่พักผ่อนที่ดีที่สุด น้ำทะเลสีเขียวมรกต หาดทรายสีขาว น้ำทะเลไม่ลึกมากนัก ทำให้มีปะการังน้ำตื้นที่อุดมสมบูรณ์ เดินออกจากหาด ก็ดำน้ำได้เลยทันที ทั้งปลาสวยๆ ดอกไม้ทะเล ล้อมรอบเต็มไปหมด ดำน้ำจนไม่อยากจะขึ้นมาบนบกเลย ค่าครองชีพ ไม่แพงอย่างที่คิด ใครสนใจ สอบถามได้จ้า (นู๋ไม่ได้เป็นนายหน้านะ)
4. ขอแนะนำ หนังเรื่อง Me myself ทุกประโยค ทุกคำพูดในหนังเรื่องนี้ เหมือนน่ารำคาญ แต่ทุกประโยค โดนใจ สุด ๆ น้ำตาไหล แทบไม่กล้าเอามือขึ้นมาเช็ดน้ำตา (เวอร์จริงๆ) "ขอให้รักจงเจริญ" ว่าแต่ ความรักของเราล่ะ?????
5. จะสิ้นสุดฤดูกาลของพรีเมียร์แล้วนะ ยินดีกับทีมที่ได้ถ้วยด้วยละกัน เอาเป็นว่า เจอกันที่ Emirates Stadium แน่นอน ฤดูกาลหน้า อิอิ We're the gunner
6. ที่สุดต้องลากัน เจ็บปวดแต่จำใจ "ขอบคุณที่ครั้งหนึ่งเคยผูกพัน และร่วมทางกัน จนสุดหนทาง ... จากกันวันนี้ เธอคงต้องผิดหวัง แต่ดีกว่าต้องทรมาน กับสิ่งที่ฉันเป็น"
3월 11일 blog taggedวันนี้จะว่าด้วยการtagged เพราะโดน nor noo tag มาอีกที ให้เล่าเรื่องทีเป็นความลับ 5 อย่าง
เริ่มเลยแล้วกัน
1. เรื่องแรก ตอนเด็ก ๆ เป็นเด็กที่เรียบร้อยมาก ตอนอยู่ที่บ้านเก่า ปิดเทอมไม่มีอะไรทำ กะจะเป็นเด็กดี ทำกับข้าวรอพ่อแม่กลับมาจากทำงาน
เลย ไปขโมยไข่เป็ดข้างบ้านที่เค้าเลี้ยงเป็ดไว้ ปรากฏว่า ถูกเป็ดไล่กัด พอวิ่งหนีออกมาพ้นจากบ้านนั้น ดันตกบ่อนำที่ลึกมาก ๆ ร้องไห้ให้คนมาช่วยเป็นชั่วโมง
กว่าจะมีคนเดินผ่านมาได้ยิน พอขึ้นมาได้ เลยโดนแม่ตีซ้ำ แต่ไข่ที่ขโมยมา ก็ยังเอาไปทอดกินเหมือนเดิม (-.- )"
2. ตอนเด็ก ๆ เป็นคนผมหยิกมาก ๆ จนไม่อยากจะหวีผมไปโรงเรียน ดังนั้น ตอนอนุบาล เลยไม่เคยหวีผมไปโรงเรียนเลย เป็นเดือน ๆ จนต้องตัดผมสั้นเกรียน เพราะมันเป็นสังกะตัง
3. เป็นคนที่ชอบไปทะเล แต่กลัวการเล่นบานานา โบ๊ทมาก เพราะตอนเด็ก ๆ ไปทะเลครั้งแรกในชีวิต เล่นบานานาโบ๊ท แล้วมันคว่ำตกทะเล แล้วเกือบจมน้ำตาย
4. แผลเป็นบนหน้าผาก เกิดมาจาก ธูปไหว้พระจี้หัวตอนเด็กๆ ใครก็ได้ ช่วยบอกที จะทำไงกับมันดี
5. สุดท้ายแล้ว เริ่มคิดไม่ออกแล้วอะ เอาเป็นเรื่องี้ดีกว่า คือตอนที่ขี่จักรยานเป็นวันแรก ขี่ไปเล่นแถวบ้าน แล้วชนเด็ก ประมาณ 1 ขวบ น้องเค้าหัวแตกเลยอะ
แต่พอพ่อแม่เค้าวิ่งมา ก็เลย ซิ่งจักรยานหนีให้เร็วที่สุด จนตอนนี้ไม่รู้ว่า น้องเค้าเป็นไงมั่ง (เลวมั้ยล่ะ)
หมดแล้วนะ คนที่จะโดน tag ต่อไป ได้แก่
1. พี่นัด ตัวเองไม่ได้อัพบล๊อคมานานแค่ไหนแล้ว
2. ส้ม กูว่า มึงคงว่างอัพบล๊อคด้วยนะ
3. ฝ้าย มึงก็เหมือนกัน
4. โต้ กล้าๆ เขียนเองซะมั่ง
5. อ้อ เพิ่งรู้ว่าอ้อมีสเปซด้วย
*****************************************************************
สุดท้าย อัพเดทรูปงานแต่ง พี่เสือกับพี่เปิ้ล
ขอให้รักกันมาก ๆ นาน ๆ มีลูกมีหลาน เร็วๆนะคะ 12월 30일 Graduate Day!และแล้วก็ถึงวันรับปริญญา
ตอนแรกก็รู้สึกว่า ต้องสนุกแน่ๆเลย
ได้เจอเพื่อนๆ ได้เจอน้องๆ แล้วก็ญาติๆ
แต่ความจริงแล้ว เหนื่อยมากกกกกกกกกกก
นึกว่าจะตายซะแล้ว
ก่อนวันรับปริญญา 1 วัน ไข้ขึ้น38 องศา ต้องใช้ kool fever อะ
เอารูปลงไว้แล้ว ไปดูกันนะ
แล้วจะทยอย ส่งไปให้นะคะ 12월 11일 Kraft's New year&Tripวันที่ 9 ธันวา 49
มีงานแข่งกีฬาสีบริษัท
ตอนเย็นมีงานเลี้ยง
เค้าให้ใส่ชุด แหยม ยโสธร
ดูจากรูป หาได้แค่เนี้ยจิงๆ
วันต่อมา ไปเที่ยว น้ำหนาว ที่เพชรบูรณ์
ไม่รู้ น้ำมันหนาวจิงรึป่าว เพราะไม่ได้อาบน้ำ 5555
แต่เต๊นท์เรา อุ่นมาก ๆ อิอิ
เช้าวันต่อมา ตื่นเช้าๆ กับโอวัลติน+ปาท่องโก๋ร้อนๆๆๆๆ
แล้วก็เดินทางไปน้ำตกตาดโตนกันต่อ
เหนื่อยมากๆๆๆ
นี่จะรับปริญญาแล้ว ตูยังไปเล่นน้ำตกอีก ดำกลับมาเลยแหละ โทษใครไม่ได้ แงๆๆๆๆๆ
เชิญชมรูปได้ที่ picture นะ
9월 21일 สับสน..เหนื่อย..
อยากจะหยุดเวลาไว้ให้ได้นานที่สุด
อยากจะรู้
เราไม่ได้หลอกตัวเองอีกแล้วใช่ไหม
หัวใจ
ของเรามันมีค่าแค่ไหน
ร้องไห้
ไม่ได้ช่วยให้อะไรดีขึ้น
เพ้อ
ฟุ้งซ่านทั้งวัน
คนที่เคยเข้มแข็งที่สุด จะเป็นคนที่อ่อนแอที่สุดในตอนนี้
ขอบคุณ
ทุก ๆ ความเป็นห่วง จากใจจริง
ความรัก
ของฉัน มันยังไม่แปรเปลี่ยน
โอ๊ย เพ้อจังเลยว่ะ
เขียนต่อจากวันก่อน
วันนี้นั่งเครื่องบินไปกลับ กทม 3 รอบ สะใจมาก ๆ ด้วยสภาวะอากาศแปรปรวน เครื่องบืนมันเลยก็อยากจะปรวนแปรบ้าง
น้องสาวได้หมามาตัวนึง ชิสุห์ ชื่อ"ไอ้ดื้อ" สมชื่อจริงๆ
8월 6일 เวลาจะรักษาใจเราเองตอนนี้คิดอะไรไม่ออก สมองมันทึบ
ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์
ทำไมเราถึงเป็นคนแบบนี้
ยอบรับความจริงไม่ได้ซักที
ทั้งๆที่เขาบอกว่า ไม่รักแล้ว
แต่ยังคิดว่ามันไม่จริง
งี่เง่าจัง..... 5월 11일 ห่างหายไปนานไมได้อัพบล๊อค จนลืมวิธีอัพไปละ
ไปทำงานมา เลยกลายเป็นวัยทำงาน กลับบ้าน นอน ตื่น ทำงาน กลับบ้าน นอน ตื่น วนอยู่อย่างนั้น
ไม่มีเวลามาอัพสเปซอย่างคนอื่นเขา
ทำงานสนุกดี ยังไม่ค่อยได้ทำไร แต่ก็แฮปปี้กะที่ทำงาน รู้สึกไม่ได้คิดผิด
ไว้ว่างๆ มาอัพใหม่
เอ่อ ใครว่าง ๆตอนกลางวัน ส่งเมลล์มาหามั่งดิ LHengboriboon@KraftAsia.com เหงามาก ๆ ถ้าได้อ่านจะตอบเมลล์ทันทีเลย 3월 31일 นับถอยหลังถึงเวลานับถอยหลังกับชีวิต อยากให้ชีวิตเดินถอยหลังมากกว่า
ยังไม่พรอ้มที่จะรับผิดชอบอะไรทั้งนั้นตอนนี้
เพิ่งกลับมาจากเสม็ด ไม่เห็นจะเสร็จทุกรายอย่างว่า ไป3 วัน 2 คืน
ไปถึงวันแรก เดินหาบ้าน ได้ห้องแอร์ สบายยยยยแดดไม่แรง ถึงเที่ยง โดดลงน้ำทันที เล่นน้ำจนเกือบเย็น แอบทำร้ายร่างกายย้ง จะเลือดตกยางออกกันเลยทีเดียว ย้งเลยงอนหนีกลับบ้านไปเลย กุก็สำนึกผิดไป2นาที แล้วก็เล่น้ำต่อ ^^ แล้วก็ไปกินอาหารเย็น กลับมาหลับเป็นตาย
วันที่2 ตื่นมาเล่นไพ่จนเที่ยง หิว ให้ย้งไปซื้อข้าวกล่องมากิน เล่นไพ่รอพอตกเย็น ออกไปเดินเล่น (แต่ไม่เหมือนเดินเล่นเลย ยังกะลูกเสือเดินทางไกล นี่กุมาเสม็ด หรือมาภูกะดึงวะเนีย่ยยย) เดินไป 10 กว่าโล เหนื่อย เดินกลับแทบไม่ไหว พอดีเจอป่านึง เลยมุดเข้าไป เจอกับแสงแห่งชีวิต พระอาทิตกำลังจะตก สวยงามมา ตามชมภาพได้ที่ photo แล้วก็พบคุณพี่ชาวญี่ปุ่นคนนึง เลยเป็นเพื่อนกัน 3 นาที หลังจากนั้นก็เดินทางต่อ ฟ้าเริ่มจะมืดแล้ว แต่ยังเดินไปไม่ถึง 1/4 ของที่เดินมาเลย ท้อใจนิดนึงแต่แล้ว!!! มีรถคันนึงผ่านมา พี่เค้าถามว่าจะไปไหน ไรก็บอกว่า ทรายแก้ว พี่แกเลยบอกว่า ขึ้นมาเลย (คนละ30) ตอนนี้ คนละ 500 กุก็ขึ้น หิว ร้อน โอ้วววว ทะเลหรือภูกะดึงงงง พอมาถึงบ้านพัก ไม่อาบน้ำ ไม่กินข้าว วิ่งลงทะเล โอ้วววววว มันช่างสุขใจอะไรอย่างนี้ เล่นจนฟ้ามืด คลื่นเริ่มสูง ชั้นว่ายน้ำไม่เปนนนนนนนนนนน แต่ก็ไม่สน เพื่อนกุว่ายน้ำเป็นตั้ง2คน ไม่กัวเว้ย พอมองไปซ้าย ขวา อ้าว ทำไมไม่มีคนเลย เลิกดีก่า กลับไปอาบน้ำ วันนี้กินอะไรหรูๆ ได้ดูโชว์ควงกระบองไฟด้วย เจ๋งมาก ๆ แล้วก็กลับบ้านเล่นไพ่ นอน
วันที่3ตื่นสายๆออกเดินทางกลับ ไว้จะกลับมานะ เสม็ด
พอกลับ กทม ก็ทำหลายๆอย่าง ไปตัดผม ไป JJ ไปร้องเพลงเปิดหมวกกะแชมป์ สนุกดี อยากกินทับทิมสยามอีกง่า แหะๆ อ้วนใหญ่แล้ว
กลับมาขอนแก่นก็ตรวจร่างกาย ได้ชุดทำงานแค่ชุดเดียวเองงะ ทำงัยดีละ อีก2 วันเอง แวะไปธนาคาร ซื้อสายรัดข้อมือ long live the king มาด้วย อยากใส่ไว้ อยากทำบุญร่วมกับในหลวงเราอีก ชาติหน้าจะได้เกิดมาอยู่ในความปกครองของท่านอีก
วันที่1เมษายน เพื่อนภูมิ 39 ได้เข้าพิธีอุปสมบทแหละ ขออนุโมทนาด้วยนะ ขอโทษที่ไปไม่ได้ ไม่ผ่านการอนุมัติจากแม่งะ เราคงไม่หนีแม่ไปงานบวชหรอก บาปกรรมป่าวๆ
เขียนเยอะจังวันนี้ เด่วก้อไปทำงาน แล้วงะ ยังไม่พร้อมเลยยย ไว้รายงานผลให้ฟังนะ
มาeditอีกรอบ ได้อ่านหนังสือเล่มนึงชื่อเรื่อง"ถลกหนังนังตอแหล" ชื่อเรื่องโคตรไม่น่าอ่าน แต่น้องมันซื้อมาเลยหยิบอ่านซักหน่อย ชอบข้อความนี้จัง
อวัยวะทุกอย่างในร่างกายเรามีคู่หมด
แขนก็มีสองข้าง ขาก็มีสองข้าง ตาก็มีสองดวง
แต่ทำไม หัวใจ กับมีแค่ดวงเดียว
นั่นก็เพราะ...
หัวใจดวงเดียวของเรา
จะตามหาหัวใจอีกดวงที่หายไปจากใครสักคน
ใครสักคน ที่ใช่คนที่มีหัวใจแค่ดวงเดียวเหมือนกับเรา แต่บางทีมันอาจจะใช้เวลาค้นหานานหน่อย แต่รับรองถ้าได้เจอแล้วจะคุ้มค่าแน่นอน
3월 17일 บัดซบโอ้ววววว ทำไมชีวิตเรามันช่างบัดซบสิ้นดี
เรื่องแรก ล่าสุด อยากจะบ้าตาย คือว่าเมื่อคืนเราฝันว่า มีคนเรียกเราว่า "จ๋อยจ่อย" อะไรแบบนี้ แล้วในฝันเราก็ยังมีหน้าบอกว่า ต้องซื้อหวย 77 พอตื่นเช้ามา เจอร้านขายหวย ก็แบบคิดว่าจะซื้อดีมั้ย แล้วก็ไมได้ซื้อ เพราะว่า เป็นการยากที่ออกเลขตัวที่เหมือนกัน ตอนเย็น เจอเด็กขายเรียงเบอร์ แอบเห็นว่า เลขที่ออก "77" กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
แล้วก็ วันก่อน ดิฉัน ไป ขอนแก่นราม เพื่อที่จะตรวจร่างกายเข้าเป็นพนักงานใหม่ ก็แหม รีบๆ ไปตรวจ เพราะอาทิตหน้าจะไปเที่ยวทะเลแล้ว แต่เนื่องด้วย ดิฉันก้ have a period แต่พยาบาลก็บอกว่า ให้เจาะเลือดได้ ก็เจาะไปซะครึ่งลิตร แล้วเค้าก็ให้ไปกินขนม นม น้ำ เพลิน ๆ พอตรวจเสร็จทุกอย่าง ก็ไปอัดรูปที่ร้านรื่นรม แล้วก็ เออๆ แถวนี้มีร้านก๋วยเตี๋ยวปลาอร่อย ๆ ว่าจะเดินไปกิน แตก่เวียนหัว อยากกลับบ้าน ซื้อไปกินที่บ้านดีกว่า แล้วก็มีอาเจ๊ใจดีคนนึงถามว่า น้องเป็นอะไรรึป่าวคะ หลังจากนั้น ก็จำอะไรไม่ได้อีกเลย ตื่นมาอีกที ก็กินน้ำหวาน กินข้าว ยังกะเด็กบ้านนอกหลงทางเลยอะ ก็ขอบอกขอบใจกัน เส็ดก็กลับบ้าน เบลอ แฮะ
3월 4일 และแล้วก็ ...graduated...และแล้ววว
วันที่รอคอยก็มาถึง
วันที่ ฉันเรียนจบแล้ววว
ถูๆไถๆ มาก็กว่าจะจบ ถ้าไม่มีเพื่อนๆที่คอยช่วยเหลือนี่ไม่จบแน่ๆเลย
เทศกาลแห่งการบ้ากล้อง ถ่ายรูปรุ่น ถ่ายรูปสาย อะไรเยอะไปหมด
แล้วเมื่อวาน ก็ไปเซนสัญญาบริษัท kraft food มาแล้วด้วย
เห็นเขาบอกจะให้ทำแผนก logistic ก็คงดีมั้ง
ว่าแต่ logistic คืออะไรวะเนี่ย ไม่เหนเคยได้ยิน
เอาเปนว่าดูรูปดีกว่า ไม่รุ้จาเขียนไรดี 1월 31일 โอ้พระเจ้า มันไม่จริงง1 - ขอไว้อาลัยแก่ การตกรอบของอาร์เซนอลใน FA CUPครั้งนี้
2- วันพฤหัสนี้ จะสัมภาษณ์งาน สัมภาษณ์เป็นที่แรกเลย ไม่รู้จะตื่นเต้นขนาดไหน อยากได้งานทำแล้วนะ เคว้งคว้างจังเลย
3- วันศุกร์นี้ จะพรีเซนต์สัมมนา ทำอะไรเส็ดหมดแล้วนะ แต่รู้สึกว่าไม่ค่อยจะพร้อมซักเท่าไหร่ ช่วยนู๋ด้วย
4- เอ๊ะ ทำไม?? อาจารย์เลื่อนวันส่งโปรเจค มาชนกะวันสัมมนาล่ะ แบบนี้ก็แย่เดะ แค่สัมมนาก็จาตายเอา โปรเจคก็คงจะเน่าแน่ๆ เครียดมักๆ
5- วันเสาร์ อยากไปพิมายจังเลย อยากไปถ่ายรูปสวย ๆ กลับมาฝาก แต่... มีงานต้องทำ สอนพิเศษเด็ก ๆ เราจะทิ้งเด็ก ๆ ไปไม่ได้
6- วันอาทิตย์นี้ สอบโทอิค เมื่อไหร่จะได้ถึง 500 คะแนนซักทีอะ คราวก่อนได้ 495 อีกข้อเดียวเอง บ้าจิง
ถ้าเส็ดโปรเจคแล้ว ก็คงจะดี
ถ้าสัมมนาเส็ดแล้วก็คงจะดี
ถ้าได้คะแนนโทอิคถึง 500 ก็คงจะดี
ถ้าได้ไปโคราชก็คงจะดี
ถ้าได้งานทำก็คงจะดี
***ถ้าเอาเวลาอัพblog ไปทำงาน ก็คงจะดี***
มีรูปจากงานบายเนียร์ มาด้วยนะ
1월 11일 บัตรประชาชนอันที่210-1-49 พรีเซนโปรเจค ไม่เหนื่อยเท่าที่คิดแฮะ อ.ไม่ค่อยเยอะ เลยสบายหน่อย พรีเซน์เส็ดไปถ่ายรูปกะเพื่อน ๆ ช่างภาพกวนมาก แต่เราก็เหนื่อยกับการ action จนไม่อยากจะเถียงกะมัน พอกลับมาเลยไปกินข้าว แล้วก็เล่นเกมตามประสาคนว่างงาน ( แต่งานค้างเพียบ)
พอถ่ายรอบ2มันบอกต้องไปต่อแถวใหม่ อะไรวะเสียเวลาชะมัด
รอบ2เลยบอกให้มันเปิดม่านหน้าจะได้ไม่แดง
มันละก็เปิดแง้มๆ นิดเดียว หน้าแดงเหมือนเมาเหล้าเลยทีเดียว
พอได้บัตรประชาชนแล้วก็ไปเอารูปที่ร้าน เสียอารมอีกทีนี้ อัดรูปให้ไม่ครบอีก เลยขึ้นไปว๊ากมันซะเลย เหนื่อยแฮะ
บ่นแค่นี้ดีกว่า แก่แล้ว ขี้บ่นจัง 1월 1일 boring new yearเป็นปีใหม่ที่น่าเบื่อมากที่สุด
เหมือนว่าจะมีอะไรให้ทำเยอะแยะ
ทั้งรายงาน
ทั้งพาวเวอร์พอยท์
แต่ก็ทำไม่เสร็จซะที
ไปเที่ยวu bar เป็นอะไรที่
เข็ดที่สุดแล้ว
คนเยอะ เสียงดัง เหม็นมาก
จะไม่มาอีกแล้ว
คนที่อยากจะเจอก็ไม่ค่อยได้เจอ
ยังดีที่วันcount down ยังมีเพื่อนที่เหงาๆ
ชวนกันไปปาร์ตี้
เอาเป็นว่า Happy new year ละกัน
เบื่อจังเลย
12월 19일 Merry X'mas &Happy New yearใกล้จะปีใหม่แล้ว happy new year นะทุกคน
งานยุ่งชะมัด
วันคริสมาส มีสอบอีก อาจารย์ใจร้ายยยยย
แถมวันที่27มีสัมมนา ยังทำไม่เสร็จเลย
แถมต้องส่งรายงานหลังปีใหม่ สรุปปีใหม่นี้ก็จมปลักกับงาน
ไม่รู้จะได้ไปไหนรึป่าว เศร้าใจจังเลย
ถือว่า blogนี้ใช้บ่นละกัน
ช่วงนี้เป็นช่วงรับปริญญาซะด้วยสิ คึกคักกว่าทุกปียังงัยไม่รู้
สงสัยเพราะว่าเป็นพี่ที่สนิทๆกันรับ และก็เพื่อนๆ ก็รับปริญญากัน
ยินดีๆกับทุกคนด้วยนะ อยากรับมั่งจัง จาได้รับรึป่าวเนี่ย T T
ช่วงนี้ก็เลยอิ่มท้องทุกเย็น 555 แต่กะเป๋าแฟบอยู่ดี ของขวัญก็เสียไปเยอะเหมือนกัน แหะๆๆ
11월 28일 ลมหนาวยังจำคำพูด ตอนที่แสดงนัวเนียร์15 ได้ (ถึงจะได้ไม่หมด 55) แต่เป็นอะไรที่จำมาจนบัดนี้ ยกเครดิตให้พี่ปู36 นะคะ
" เมื่อลมหนาวพัดผ่านมา ทุ่งนาก็ร้าง และยุ้งฉางเต็มไปด้วยข้าว
ผืนดินหอมกรุ่นกลิ่นกองฟาง ดอกรักบานเต็มท้องทุ่ง
รัก .... เกิดขึ้นง่าย ๆ แต่ก็หายไปอย่างยากลำบาก
ชีวิตนั้นสั้นนัก ..แต่อย่างน้อย..ก็มีสิ่งหนึ่ง ที่ทำให้เรา ได้เรียนรู้เสมอ
คือการถูกรัก และการมอบรัก ...
ชีวิตนั้นมีพบ มีพราก แต่รักแท้จะคงอยู่ และเป็นนิรันดร์ เสมอ..."
กว่าจะรื้อฟื้นได้ นานพอสมควร อยากได้ซีดีจัง
ลมเย็นๆ พัดมาแล้วฉันเพิ่งรู้สึก ฟ้าลึกๆ มองขึ้นไปดูช่างสดใส
มือเย็นๆ ณ ตอนนี้ ฉํนไม่มีใคร ไม่มีใครสัมผัส มันทนไม่ไหว
เพลงเขาบอกไว้ลมหนาวมาถึงเมื่อไหร่ มันต้องเหงาในใจตามเนื้อเพลงอยู่เรื่อยไป
คราวนี้ถ้าต้องเจ็บ หน้าหนาวนี้ขอร้องเธอขอได้มั้ย
ขอมือหน่อยได้มั้ยอากาศหนาว หนาวไม่ชอบเลย ขอมือหน่อยอย่าเฉยเมยจนฉันนั้นต้องเสียใจ
อยากขอแค่ได้ไออุ่น จากเธอได้มั้ย บอกความรุ้สึกข้างใน ก่อนหน้าหนาวคราวนี้จะผ่านไป...
มีลมโชยอากาศเย็น เย็น ทุกปลายปี แต่คนเจ็บที่ ถ้าหากมีเธอไว้
จูงมือกันแม้จะหนาว หนาวสักเท่าใด ใจฉันก็คงอุ่น และมีความหมาย
ได้ยินเพลงบอกไว้ ลมหนาวมาถึงเมื่อไหร่ มันต้องเหงาในใจตามเนื้อเพลงอยู่เรื่อยไป
คราวนี้ถ้าต้องเจ็บ หน้าหนาวนี้ขอร้องเธอขอได้มั้ย
ขอมือหน่อยได้มั้ยอากาศหนาว หนาวไม่ชอบเลย ขอมือหน่อยอย่าเฉยเมยจนฉันนั้นต้องเสียใจ
อยากขอแค่ได้ไออุ่น จากเธอได้มั้ย บอกความรุ้สึกข้างใน ก่อนหน้าหนาวคราวนี้จะผ่านไป...
ได้ยินเพลงบอกไว้ ลมหนาวมาถึงเมื่อไหร่ มันต้องเหงาในใจตามเนื้อเพลงอยู่เรื่อยไป
คราวนี้ถ้าต้องเจ็บ หน้าหนาวนี้ขอร้องเธอขอได้มั้ย
ขอมือหน่อยได้มั้ยอากาศหนาว หนาวไม่ชอบเลย ขอมือหน่อยอย่าเฉยเมยจนฉันนั้นต้องเสียใจ
อยากขอแค่ได้ไออุ่น จากเธอได้มั้ย บอกความรุ้สึกข้างใน ก่อนหน้าหนาวคราวนี้จะผ่านไป...
ขอมือหน่อยจิ -*- 9월 5일 .....องศาที่ต่างกัน....บางเวลาไม่เคยจะคิด...ว่าชีวิตนี้จะพบกับเธอ เป็นสิ่งดีๆ ที่ได้มาเจอกับความหมาย คนๆ นึง...ได้พาชีวิตให้ข้ามเวลาที่หามานาน และนั่นคือเธอ คือความต้องการของหัวใจ * ต่างกันเพียงองศาที่เราอยู่ อาจจะดูว่าเราห่างกัน แต่ว่าคนบนฟ้าก็พาให้เรามาเจอกัน และทำให้ฉัน...ได้พบกับวันสวยงาม ** อยากขอบคุณ...ที่โลกสร้างเธอขึ้นมา ให้ฉันได้พบเวลา...ที่สดใส หากความจริง...ถึงเธอจะอยู่แสนไกล ก็ยังจะคอยส่งใจ...ไปหาเธอ ไปหาเธอ |
|
|